Την Κυριακή των Βαϊων γιορτάζεται η είσοδος του Ιησού στα Ιεροσόλυμα όπου εκεί θα διαδραματιστεί το τελευταίο κεφάλαιο της επίγειας ζωής του.
Όταν έμαθαν στα Ιεροσόλυμα τον ερχομό του ενώ προηγουμένως είχαν ακούσει τόσα για εκείνον ο κόσμος έτρεξε να τον προϋπαντήσει κόβοντας τα βάγια των δέντρων που συμβόλιζε την άνοιξη και τον ερχομό μιας νέας εποχής. Τα βάγια του φοίνικα συμβόλιζαν την αιώνια ζωή, την αφθονία, την Ανάσταση και την δημιουργία. Ξακουστό δέντρο το οποίο συμβολικά υπάρχει σε όλους τους αρχαίους πολιτισμούς.
Για τον απλό κόσμο λοιπόν αυτό ήταν μια συμβολική κίνηση διότι πράγματι πίστευαν ότι Εκείνος θα φέρει την πραγματική αλλαγή στον κόσμο μας.
Ο Ιησούς όμως καθώς ανέβαινε το λόφο "θέα" που βρίσκονταν λίγο έξω από την Ιερουσαλήμ και από εκεί μπορούσε να δει κανείς ολόκληρη την πόλη ( ήταν το ίδιο σημείο που στάθηκε και ο Μέγας Αλέξανδρος όταν κατέφθανε στην Ιερουσαλήμ) ζήτησε από τους μαθητές του να πάνε στην πόλη και να του φέρουν ένα γαϊδούρι για να ανέβει επάνω του και να εισέλθει με αυτόν τον τρόπο στην πόλη. Αυτό λοιπόν έκαναν εκείνοι και του έφεραν αυτό που τους ζήτησε.
Γιατί επέλεξε αλήθεια ένα γαϊδούρι για να κάνει την είσοδο του κι όχι κάτι άλλο;
Ο γάιδαρος ή γαϊδούρι, είναι το εξημερωμένο θηλαστικό του γένους των αλόγων, το οποίο οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν παλαιότερα για μεταφορικό μέσο, που φημίζεται για την υπομονή του, την αντοχή του και την ανθεκτικότητα του.
Όχι άλογο, αλλά γαϊδούρι. Το άλογο συμβόλιζε τον παρορμητικό εαυτό μας, τον εγωικο εαυτό μας το σύμβολο που προσελκύει τον θαυμασμό διότι αυτό το ζώο χρησιμοποιούνταν για τις μάχες λόγω της ατιθασης ορμής του όπως και ο εγωικος άνθρωπος παρασύρεται από την ορμή του εγώ του. Στην ουσία συμβολίζει την ορμή και τον νου ο οποίος είναι ατίθασος και κάνει πάντα τα δικά του.
Ο γάιδαρος συμβολίζει τον εξευγενισμένο νου. Το νου που έχει εξημερωθεί, ο νους αυτός μόνο από την ίδια την Χριστικη συνειδητότητα μπορεί να εξημερωθεί και να χαλιναγωγήσει ο άνθρωπος την ορμή του.
Επιπλέον ο γάιδαρος συμβολίζει την υπομονή, μια αρετή ταυτισμένη με την Χριστικη συνειδητότητα. Η υπομονή είναι αυτή που θα μας δώσει τα μεγαλυτερα μαθήματα και τα πιο πολύτιμα. Ένα χαρακτηριστικό που δύσκολα το κατακτά ο άνθρωπος.
Εκτός από την υπομονή συμβολίζει την ανθεκτικότητα. Αυτό έχει δύο ερμηνείες. Η μία ερμηνεία είναι να είμαστε ανθεκτικοί σε ότι φέρει η ζωή, την οποία πρόκληση και την οποία ανηφόρα. Αυτό ήθελε να τους δείξει ο Ιησούς, πως ότι κι αν έλθει θα το αντιμετωπίσει. Η δεύτερη ερμηνεία είναι πως ήθελε να τους κάνει σαφές πως η παρουσία του θα αντέξει μέσα στο χρόνο. Ήρθε για να μείνει κι έμεινε....
Χωρίς καμία προσδοκία, χωρίς κανένα εγώ επάνω σε έναν γάιδαρο δίχως πολλά λόγια και εντυπώσεις, με ένα μήνυμα απλό και κατανοητό προς όλους εισήλθε στη μητρόπολη των θρησκευτικών συστημάτων για να τους γκρεμίσει με ένα απλό μήνυμα ο,τι οι άνθρωποι με χρόνια και με σύνθετες πράξεις έχτιζαν, πλούτιζαν και περιεπλεκαν την ίδια την ουσία του Θεού. Την Αγάπη...
Διότι ο Θεός δεν ζητάει ούτε θυσίες, ούτε τίποτα απολύτως. Ο Θεός είναι μονάχα Αγάπη, μια ανεξάντλητη πηγή αγάπης. Δίχως θέλω, δίχως προσδοκίες και δίχως πρέπει.
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.