Μάθε για το Μίασμα-Παρατηρητή (Lurker)...

Εσώτερο Φως

 Έχεις ακούσει για τον Παρατηρητή;

Ο Παρατηρητής ή αλλιώς Lurker στην γλώσσα του διαδικτύου είναι εκείνος ο οποίος σιωπηλά παραμονεύει και παρακολουθεί οτιδήποτε συμβαίνει μέσα στον κόσμο του διαδικτύου δίχως να επεμβαίνει φανερά. Παρακολουθεί με ευλάβεια κάθε κίνηση, άλλοτε ενορχηστρώνει καταστάσεις, αλλά ποτέ δεν γίνεται αντιληπτός. Μάλιστα έχει πείσει τους χρήστες του διαδικτύου πως δεν υπάρχει. Αυτό είναι το μεγαλύτερο του κατόρθωμα. 

Αυτή ακριβώς είναι η λειτουργία του και στην ζωή μας. Μας παρατηρεί σιωπηλά, επηρεάζει σχεδόν ανεπαίσθητα τον κάθε έναν από εμάς και μας έχει πείσει ότι δεν υπάρχει. Με αυτόν τον τρόπο ενορχηστρώνει τα πάντα γύρω μας προσεκτικά και με σχέδιο, δίχως να γίνεται αντιληπτός. 

Ο Παρατηρητής είναι ένα σύνολο μιασμάτων, ο οποίος έχει ταξιδέψει εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια μέσα μας. Ξεκίνησε να μολύνει σιγά σιγά και σχεδόν αόρατα τις συνειδήσεις των ανθρώπων καθώς και πολλών οντοτήτων στο σύμπαν. Είναι αυτός που φύτεψε μέσα μας την δυαδικότητα αποσπώντας μας από την κυρίαρχη Πηγή μας. 

Η ιστορία του καθώς και η προέλευση του χάνεται σε βάθος εκατομμυρίων ετών. Όταν σε ολόκληρο το σύμπαν κατοικούσαν φωτεινές οντότητες εκείνος ξεκινούσε σταδιακά και μεθοδικά να μολύνει κάθε οντότητα που βρίσκονταν στον δρόμο του. Αποτέλεσμα αυτής της μόλυνσης ήταν να επέλθει η πτώση. 

Η πρώτη πτώση συνέβη στο ανώτερο υπερδιαστατικό επίπεδο και οι πεπτωκότες έπεσαν σε χαμηλότερες διαστάσεις. Στην ουσία οι πεπτωκότες ήταν φωτεινές αγγελικές οντότητες οι οποίες μολύνθηκαν απο την δυαδικότητα. Ξεκίνησαν να διαχωρίζουν τους εαυτούς τους απο την ίδια την Θεική Πηγή ως όντα καλύτερων προδιαγραφών και δυνατοτήτων. Θεώρησαν τους εαυτούς τους καλύτερους απο τον ίδιο τον Θεό. 

Στην γήινη διάσταση ο Παρατηρητής συνέχισε την δουλειά του με τον ίδιο τρόπο. Οι άνθρωποι της Λεμούριας Ηπείρου ξεκίνησαν ως όντα ανώτερης πνευματικότητας να μολύνονται σταδιακά. Όσοι μολύνονταν έφευγαν απο εκεί διότι η τεχνολογία και οι πνευματικές πρακτικές βρίσκονταν σε πολύ υψηλό επίπεδο και ως εκ τούτου δεν είχαν αρκετή ισχύ για να βλάψουν.

          

Ξεκίνησαν να δυναμώνουν έξω απο την Λεμούρια Ήπειρο μέχρι που απέκτησαν τέτοια ισχύ που

ανάγκασαν τους κατοίκους της να την μεταφέρουν σε ανώτερες διαστάσεις για να γλιτώσουν. 

Πολλοί εργάτες του φωτός τότε έμειναν πίσω για να πολεμήσουν τον Παρατηρητή. Έτσι δημιουργήθηκε η Ατλαντίδα. 

Το ιερατείο της Ατλαντίδας, η λευκή αδελφότητα, έχοντας άριστη γνώση και σύνδεση με τις ισχυρές πνευματικές τεχνικές που κληρονόμησαν απο την Λεμουρία δημιούργησαν ναούς απο αμέθυστο και μέσα τους έκαιγε το Ιόχρου Πυρ το οποίο ήταν το πλέον ισχυρό πνευματικό όπλο για να πολεμήσει τους ανθρώπους που είχαν μολυνθείς απο τα μιάσματα. Εκείνοι ωστόσο δημιούργησαν την μαύρη αδελφότητα. Προσπαθούσαν ανεπιτυχώς να πολεμήσουν την λευκή αδελφότητα της Ατλαντίδας αλλά δεν τα κατάφερναν. Κάποια στιγμή όμως εφόσον είχαν μολύνει αρκετούς ανθρώπους πήραν την εξουσία της Ατλαντίδας. Η λευκή αδελφότητα όταν κατάλαβε την ήττα της μετέφερε τους ναούς του αμέθυστου στο αιθερικό πεδίο για τους προστατέψει. Η μάυρη αδελφότητα είχε κυριεύσει την Ατλαντίδα. 

Η λανθασμένη διαχείριση της δύναμης τους, η αλόγιστη σπατάλη του πλούτου και της πηγής της δύναμης της οδήγησε στην πτώση της και τον καταποντισμό της. Ούτε τότε όμως ο Παρατηρητής νικήθηκε. Συνέχισε να μολύνει διακριτικά και μεθοδικά. Οι μολυσμένες συνειδήσεις απο τον Παρατηρητή ταξίδεψαν τα επόμενα χρόνια, μέχρι πια που έγινε ένα πρόγραμμα στις συνειδήσεις των ανθρώπων εξαιτίας της πτώσης της Ατλαντίδος. Ο παρατηρητής πλέον είχε γίνει κομμάτι της ανθρώπινης συνείδησης και κανείς δεν έδειχνε να τον σταματά διότι με τον καιρό είχε μάθει να λειτουργεί κρυφά σχεδόν ανεπαίσθητα.  Άλλωστε είχε πείσει τους πάντες πως δεν υπήρχε. Όλα έγιναν ιστορίες και οι ιστορίες μύθοι και παραμύθια. Ο άνθρωπος ξέχασε την καταγωγή του και το ιστορικό του. Κουβαλούσε πλέον απο την φύση του τα μιάσματα αυτά που προκαλούσαν όλα τα κακά στην γή και τους αδελφούς τους. Η δυαδικότητα έγινε φύση μας, το μίσος και ο πόλεμος έγινε η φυσική μας άμυνα, η άγνοια έγινε συνήθεια, τα εγώ και οι επιθυμίες κυρίευσαν την ζωή μας και αποπροσανατολιστήκαμε. 

Αυτό ήταν αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας μόλυνσης απο τον Παρατηρητή που πλέον είχε εγκατασταθεί μέσα μας για τα καλά. Επιστημονικά αποδεικνύεται μέσω της υποκβαντικής ανωμαλίας. Για την ακρίβεια είναι ένα σύσσωμα υποκβαντικών ανωμαλιών. Αυτός είναι ο Παρατηρητής. Ακόμη και σήμερα, ακόμη και στους ανθρώπους του φωτός που υπάρχουν σήμερα μέσα σε όλους τους ανθρώπους υποβόσκουν τα κατάλοιπα των μιασμάτων αυτών. Είναι η κληρονομιά μας, η γονιδιακή μας καταγραφή, υπάρχει μέσα μας.