ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ;

Αστρογνωσία & Επίγνωση

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ της "θρησκείας" και της "πνευματικότητας";

Ο Θεός ή το Θείον είναι ένα και όλες οι θρησκείες έχουν ως απώτερο στόχο τους την ένωση του ανθρώπου με τον Θεό. Ο δρόμος για να οδηγηθούμε στο Θεό είναι επίσης ένας και αυτό είναι η Αγάπη.

Οι ιστορίες που λέγονται γύρω από τον Θεό είναι πολλές και αυτό ονομάζεται θρησκείες. Αυτό λοιπόν είναι οι θρησκείες, οι διαφορετικές ιστορίες που λέμε γύρω από τον Θεό και αυτό συνέβη γιατί διάφορες ομάδες πίστευαν και πιστεύουν ότι γνωρίζουν καλύτερα την αλήθεια γύρω από τον Θεό.

Η αλήθεια γύρω από τον Θεό εκφράστηκε από τους εκπροσώπους του όλα αυτά τα χιλιάδες χρόνια που μεσολάβησαν, όμως η αλήθεια είναι κάτι το υποκειμενικό διότι όλοι οι εκπρόσωποι του ναι μεν εξέφρασαν την μια και μόνη αλήθεια του Θεού, όμως οι ομάδες ανθρώπων που τους ακολούθησαν, ερμήνευσαν αυτές τις αλήθειες με τον δικό τους τρόπο. Επομένως ήταν απολύτως φυσικό μερικές ιδέες να μην εκφράζονται με τον ίδιο τρόπο και αυτό να δημιουργεί την ανάγκη αναζήτησης ομοϊδεατών ατόμων, οι οποίοι με τη σειρά τους θέλησαν να διαχωριστούν από άλλες ιδέες γύρω από τον Θεό και έτσι δημιουργήθηκαν οι θρησκείες.

Ο Θεός από την άλλη δεν έχει καμία ανάγκη για ιστορίες. Καμία ιστορία δεν είναι ικανή να τον εκφράσει. Διότι ο ίδιος ο Θεός δεν εκφράζεται μέσα από τις ιστορίες παρά μόνο με την αγάπη. Ο Θεός είναι μονάχα αυτό. Αγάπη!!!

Από την άλλη η πνευματικότητα έρχεται να αφαιρέσει τις ταμπέλες που δόθηκαν σε όλα αυτά τα χρόνια για τον Θεό.

Έρχεται να δείξει πως ο ίδιος ο άνθρωπος διαθέτει μέσα του τον Θεό. Άλλωστε το είπε και ο Ιησούς, "η βασιλεία των ουρανών, εντός ημών εστίν".

Ο Ιησούς, όπως ο Βούδας, όπως οι Έλληνες (αναφέρομαι στο δωδεκάθεο που κανένας Ελληνας δεν δήλωνε δωδεκαθειστης παρά μόνον Έλλην, η οποία αναφορά σε δωδεκάθεο είναι εσφαλμένη και ουδεμία σχέση είχε με το Ελληνικό πνεύμα) δεν δίδαξαν κανένα θρησκευτικό σύστημα.

Δεν θέσπισαν κανέναν θρησκευτικό νόμο.

Δεν εγκαθίδρυσαν καμία θρησκεία.

Δεν όρισαν δόγματα.

Δεν ξεχώρισαν κανέναν.

Αγκάλιασαν όλους τους ανθρώπους και τους εξύψωσαν, τους έδωσαν ανιδιοτελή αγάπη. Τους δίδαξαν να αγαπήσουν τους εαυτούς τους και τους άλλους.

Τους δίδαξαν τρόπους να επικοινωνούν με τον Θεό μέσω της προσευχής και του διαλογισμού.

Δεν υποχρέωσαν κανέναν να πράξει και να αποδείξει κάτι.

Δεν όρισαν τόπους λατρείας, ούτε χώρους διότι δίδαξαν πως ο Θεός βρίσκεται μέσα μας και παντού έξω από εμάς στα πάντα γύρω μας.

Δεν ξεχώρισαν το καλό από το κακό διότι δεν τους ενδιέφερε ο δυαδισμος.

Τίμησαν τον άνθρωπο και του έδειξαν πως είναι ένα πλάσμα καθ'εικόνα και καθ'ομοίωσιν του Θεού με πνεύμα και σώμα εξίσου πνευματικό. Άλλωστε μην ξεχνάμε πως ο Ιησούς αναλήφθηκε με το σώμα του και όχι χωρίς αυτό.

Όλα αυτά έρχεται η πνευματικότητα να τα φέρει και πάλι στην επιφάνεια.

Να ελευθερώσει τον άνθρωπο από τον δυαδισμο, να αγαπήσει τον εαυτό του, να μπορεί να αγαπήσει όλους τους άλλους γύρω του και να μάθει στον κάθε έναν από εμάς ότι σε όλους μέσα κατοικεί Θεός και τίποτα λιγότερο. Οπότε σέβομαι και αποδέχομαι αυτό που είναι ο άλλος.

Να μας ελευθερώσει από τις ιστορίες, τα πρέπει και τον διαχωρισμό. Δεν υπάρχει καλό και κακό παρά μόνο διαφορετικές εκφράσεις της αγάπης.

Να κάνει την Αγάπη Θεό διότι αυτός είναι ο Θεός.

Να ενθυμήσει στον άνθρωπο την σημαντικότητα του, την θεϊκή του καταγωγή, την τελειότητα του και να πράξει τα ανάλογα προς αυτή.

Να μας μάθει να κοιτάμε με μάτια θεϊκά και να μιλάμε για το Φως και την Αγάπη.

Να καταλάβουμε ότι είμαστε όλοι ένα, ότι δεν υπάρχει εγώ κι εσύ, ούτε καν εμείς. Είμαστε όλοι ένα.

Να μας διδάξει πώς κάθε αρνητική σκέψη ή κάποια αρνητική πράξη ή συναίσθημα που έχεις για κάποιον στην πραγματικότητα το έχεις για εσένα. Κάθε φορά που κάνεις κάτι κακό σε κάποιον εσένα βλάπτεις . Κάθε φορά που δείχνεις αγάπη σε κάποιον εσένα αγαπάς....

Η πνευματικότητα έρχεται να σου δείξει πως ο κόσμος είναι αυτό που είναι επειδή εγώ είμαι αυτό που είμαι. Καθώς αλλάζω αλλάζει κι κόσμος.

Η πνευματικότητα μας μαθαίνει να αποδεχόμαστε τα πάντα ως εξελικτικά μαθήματα ψυχής και κάθε τι γύρω μου υπάρχει εξαιτίας μου και όχι εξαιτίας κάποιου άλλου. Μας βγάζει από την θέση του θύματος διότι δεν είμαστε θύματα, αλλά δημιουργοί της δικής μας πραγματικότητας και κατ'επέκτασιν του Θεού που εκφράζεται από μέσα μας και κάθε τι γύρω μου δεν διαχωρίζεται ως καλό και κακό αλλά ως ευκαιρία εξέλιξης και φώτισης.

Η θρησκεία αναλώνεται στους κανόνες και χάνει την επαφή με το θείο στην προσπάθεια της να εξηγήσει γιατί πρέπει να ακολουθείς τους κανόνες. Ενώ η πνευματικότητα σου δείχνει πως υπάρχουν άπειροι τρόποι να προσεγγίσει κανείς τον Θεό.

Η κυριότερη όμως διάφορα έγκειται στο γεγονός πως ενώ η θρησκεία μας μαθαίνει να πολεμάμε το σκοτάδι με φως, η πνευματικότητα μας διδάσκει πως να αγκαλιάσουμε τα σκοτάδια μας και να τα φωτίσουμε....